Een vrouw
Marcel Möring, Een vrouw, De bezige bij, 2007.
Vorig jaar werd Mulisch tachtig, slechts een enkeling zal dat niet opgemerkt hebben. En waarmee kunnen collega’s zo’n schrijver eren? Met een novelle geïnspireerd op zijn werk. Zes Bezige-bij-auteurs togen aan het werk. Zo werd A.f.Th geïnspireerd door De vierde mens, Doeska Meijsing door De pupil en Marcel Moring door Twee vrouwen, het boek dat dit jaar centraal staat bij Nederland Leest.
Twee vrouwen heb ik (nog) niet gelezen, maar uit Mörings novelle blijkt wat er gebeurd is. Laura Tinhuizen verliest haar vriendin en geliefde Sylvia, die bruut werd vermoord. Möring beschrijft hoe het verder gaat met Laura. Blijft ze in Nederland, hoe verwerkt ze de moord op haar vriendin, kan ze een nieuwe relatie aan?
De lezer krijgt een beeld van het onvermogen van Laura om het verleden te verwerken. Ze is inmiddels zestig en de eigenaresse van een hotel-restaurant aan zee. Daarvoor is ze in Australië geweest, ver weg van alles en iedereen die ze kende. Ze liep voor de feiten weg, ze wilde niet niet blijven.
Möring schrijft prachtig, van binnenuit, en met humor. Bijvoorbeeld wanneer de huisarts bij Laura een hechting aanbrengt met lijm en dan zijn eigen duim aan haar wenkbrauw heeft vast gelijmd.
Wat ik me afvraag is of Mulisch de moeite genomen heeft al de zes eerbetuigingen te lezen. Hij heeft wel eens opgemerkt dat hij geen lezer is, maar een schrijver. Ik hoop in ieder geval dat hij Een vrouw wél gelezen heeft, zo’n cadeau krijgt niet iedereen.
28 June 2008 at 18:36
De recensies waren matig – geef toe. Zo’n afgeronde novelle van een epiloog voorzien – want daar komt het op neer. Wie kan daar iets goeds van maken? Ik heb Möring zelf niet gelezen. Om twee redenen: wat ik noem, de recensies en mijn eigen beeld van Mulisch’ novelle. Misschien vergis ik me. Aan de andere kant: je kunt niet alles lezen.
8 July 2008 at 08:35
De vraag is, Arjen: wil jij nu nog wel ‘Twee vrouwen’ lezen? Je weet al hoe het afloopt, en het verhaal hangt erg van de ontknoping af. (En niet alleen dat: je geeft het plot weg. Dat moet je toch nooit doen in een recensie – ook al geef je het plot weg van een ander boek dan waar je over schrijft.)
8 July 2008 at 12:56
Arjen geeft niet de plot weg van het boek dat hij besprak, daar houdt hij zich keurig aan. En dan, waarom werd ze vermoord? Wat is er voorgevallen? Dat laat Arjen keurig buiten beschouwing. Maar goed, laat Arjen zichzelf verdedigen, als hij daar nog zin in heeft.
9 July 2008 at 10:00
Maar JB, heb jij ‘Twee vrouwen’ dan gelezen? Ik geef toe: het motief voor de moord télt ook, maar het is (min of meer) zoals Freek zegt. Het leesgenot van ‘Twee vrouwen’ hangt voor een belangrijk deel af van de verrassende wending aan het einde. (Arjen, wat vind jij?)